Hoe schriftelijk communiceren niet moet

November 9, 2010 · Posted in broodschrijver · Comments Off 

Hoe communiceren NIET moet. Er ligt vanochtend een briefje in de bus van een aannemingsbedrijf dat in mijn gemeente rioleringswerkzaamheden verricht. Mijn straat wordt vijf weken lang als doorgang gebruikt om materiaal en rioolbuizen af en aan te voeren met een shovel.

In de brief die komt nadat het bedrijf al ruim een dag bezig is (dus van een klantvriendelijke vooraankondiging is geen sprake) wordt verzocht om de straat vrij te houden van ‘auto’s en andere obstakels’.

Zoals je ziet is deze brief geheel en al vanuit het oogpunt van de opsteller geschreven. Niet vanuit de ontvanger. Voor de shovels zijn auto’s obstakels; voor de bewoners zijn auto’s uiteraard geen obstakels maar belangrijke, soms zelfs noodzakelijke gebruiksartikelen.

Voor een bewoner van mijn straat met een zware lichamelijke handicap is het niet mogen parkeren voor zijn deur een onmogelijke opgave. Omdat de brief pas afgeleverd wordt als de werkzaamheden al aan de gang zijn, heeft hij geen voorzorgmaatregelen kunnen nemen en is hij vijf weken aan huis gebonden.

Wat kun je hiervan leren? Communiceer altijd vanuit de klant. Anticipeer op wat voor hem of haar vervelend is, en ga daarop in. Bied je excuses aan voor overlast en denk mee over oplossingen. En vooral: Informeer tijdig! Dat is dus niet als de overlast al meer dan een dag aan de gang is..

Interviews patiëntenorgaan over einde Wajong

November 6, 2010 · Posted in broodschrijver · Comments Off 

Voor een patiëntenblad interviewde ik gisteren tijdens een rondetafelgesprek vier jonge ‘Wajongers’ over wat de gevolgen van de veranderingen die in het Regeerakkoord zijn vastgesteld, voor hun zullen uitpakken. De nieuwe regering wil dat gehandicapte jongeren alleen nog een (bijstands)uitkering krijgen als ze geen partner, ouders of huisgenoot.

Ook René Paas, voormalig voorzitter van het CNV en nu voorzitter van branchevereniging Divosa van Sociale Diensten heeft zich hiervoor sterk gemaakt.  Alleen jongeren die écht niet kunnen werken (en wie dat bepaalt, is niet duidelijk) krijgen een persoonsgebonden uitkering. Er ontstaat dus een zelfde situatie als bij het afschaffen van de WAO enkele jaren geleden.

De jongeren waren alle vier teleurgesteld in het kabinet. Drie van hun hadden op de VVD gestemd, maar (blijkbaar) niet begrepen dat de partij dit soort plannen had. Ze zijn allen bang om hun zelfstandigheid kwijt te raken en financieel weer afhankelijk te worden van hun ouders. Er werd gehuild en gescholden.

  • Meta